Belki, Sabahattin Ali ‘nin bu harika eserinden bu kadar etkilenmemin sebebi, içimdeki Raif Efendi ruhunun canlanmış olması oldu. Herkes biraz da olsa Raif Efendi ‘dir aslında. Öyle şeyler yaşar ki hayatında, bir ömre bedel bir sevgiyle dolan kalbi, fazlasını kabul edemez olur. Dahasını bulamayacağını bilir, aramaz olur.

Nasıl ki en ufak şeyler hayatımızı değiştirebiliyor, görmediğimiz güzellikleri, çirkinlikleri gösterebiliyor, yaşamadığımız hisleri, duyguları bize yaşatıyorsa, o tablo da, Raif Efendi ‘nin hayatını aynı o şekilde değiştiriyor. Girmeyi aklından bile geçirmediği o sergiye giriyor ve hayatının aşkını, anlamını bularak oradan çıkıyor. Sabahattin Ali de, sanırım en ufak ihtimallere fırsat vermemiz gerektiğine yönelik bize bir ders veriyor bu kitabında.

Dedim ya, her insan az da olsa Raif Efendi ‘dir aslında. Sadece, hislerini ortaya çıkaracak Maria ‘sı daha çıkmamıştır karşısına. Ya da, iyisi mi çıkmasın, güzelliklerini göstermesin hayatın, daha da işimize gelir bana kalırsa. Nasıl olsa hiç habersiz yaşayıp gidiyoruz monoton hayatımızda.

Bu kitap kapağını da, sanırım hayalimde oluşan Maria ‘yı en güzel ifade eden fotoğraftan oluştuğu için koydum.

Kendime Not: Hazır Almanca öğreniyorken, Jakob Wassermann ‘ın “Der nie geküsste Mund”(Hiç Öpülmemiş Ağız) hikayesini okusam da hiç fena olmaz.

Kürk Mantolu Madonna is a post from: Mehmet Aktuğ

En güzeli de şu; insanlara verdiğiniz kıymetin, aslında o insanların hak etmediklerini hızlıca farketmek. En güzeli diyorum, çünkü hakkındaki düşünceleriniz, fikirleriniz, hayalleriniz olgunlaşmamış oluyor. Sadece o süre zarfında yaptığınız iyilikler “teşekkür”süz kalıyor. Neyse dedim ya, iyi ki bir an evvel farketmişim bir yenisini daha. Sanırım profesyonelleştim bu konuda. Bu sebeple, en iyisi siz de iyice düşünün çevrenizdeki insanları, at gözlüğünüzü çıkararak bir daha değerlendirin. Öyle bir noktaya gelirsiniz ki sonra, o haklı, siz haksız olursunuz cümle alemin huzurunda. Herkese iyi geceler.

İnsanlara Dair is a post from: Mehmet Aktuğ

Biraz tarihinden bahsedelim. Kahveyi bir içecek olarak kimin bulduğu belli olmasa da, bu konuda pek çok rivayet mevcut. Bu rivayetlerden en kuvvetlisi de, 14. yüzyılda Yemen ‘de yaşayan bir çobanla ilgili. Aslında oldukça komik bir hikaye. Çoban, normalde miskin miskin gezen koyunlarının, bir anda çok enerjik olduklarını farkeder ve bunun sebebini araştırır. Sonra bir bakar ki, koyunlar bir bitkinin meyvelerini yedikten sonra bu hale geliyorlar. Bunun üzerine çoban da bu meyveyi yer. Acı gelir, kaynatır suyunu içer. Enerjisinin arttığını o da farkeder ve bu hikaye de bu şekilde biter.

Herkesin bildiğinin aksine, kahvenin anavatanı Yemen değil, Etiyopya ‘dır aslında. Yani Etiyopya ‘ymış. Ayrıca kahve, petrolden sonra, piyasada en çok söz sahibi olan ticaret ürünüymüş ve yaklaşık 25 milyon kişiye iş imkanı sunmaktaymış.

Peki kahve Türkler için neden bu kadar kıymetli sorusunun cevabını düşünecek olursak; açıkcası oldukça basit. O dönemde Osmanlı Devleti ‘nin sınırlarının taa Arap yarımadasının ve Afrika ‘nın ortasına kadar uzanması. Doğal olarak, kahve de keşfedildiği zaman, ilk Osmanlı Devleti faydalandı nimetlerinden. Nimetlerinden kastım, bu tattan ve keyiften. Bundan ötürüdür ki, kahve dünyaya Türk kahvesi olarak nam salmıştır.

Avrupa ‘nın kahveyle tanışması da, 17. yüzyılda yaşayan ve elçi olarak Avrupa ‘da bulunan Süleyman Efendi tarafından gerçekleşmiş. Süleyman Efendi artık nasıl tanıttıysa bu güzelliği, Bach ‘a beste yaptırmış. Hatta bu besteyi yaptırmış, aşağıda dinlediğiniz.

Kahvenin sihrinden etkilenen çok daha önemli bir kişi daha vardır. Mustafa Kemal Atatürk..  Atatürk de, kahveyle tanıştıktan kısa süre sonra müptelası olmuştur bu güzel içeceğin. Hatta, bir çok önemli kararı almadan evvel, onları düşünüp geliştirirken, yanında en yakın arkadaşlarından biri olan kahve de eşlik etmiştir çoğu zaman.

Bir de son olarak, kahvenin iyisi nasıl olur ve nasıl servis edilir, onlara gelelim.

Kahvenin iyisi, tabi ki bol köpüklü olanıdır fakat, yanında bir de güzel bir baklava oldu mu değmeyin keyfe. Ha, baklavanın iyisi nasıl olur, ona da buradan bakabilirsiniz.

Eski Fransız devlet adamı Talleyrand ‘ın sözüyle de bitireyim madem yazımı;

Seytan kadar kara, cehennem kadar sıcak, melek kadar saf ve ask kadar tatlı …

Türk Kahvesi is a post from: Mehmet Aktuğ

Elif Şafak da, TED Konferansları ‘na davet edilen, nadir Türkler ‘den birisidir. Gerek bu sebepten, gerekse kendisinin edebi zekasına olan hayranlığımdan ötürü, bu videoyu büyük bir merakla izledim ve oldukça etkilendim. Umarım sizler de beğenirsiniz.

Elif Şafak ‘ın TED Konferansları’nda Yaptığı Konuşma is a post from: Mehmet Aktuğ

Bu kadar keyif alarak gerçekleştirdiğim bu aktivitenin, en büyük mimarıdır Elif Şafak, her ne kadar farkında olmasa da. Araf  ’da en etkileyici eseridir şu ana kadar yazdığı zannımca. Ya da bana en yakın. Bu sebepten ötürü de ilk söz sırasını ona verdim blogumda.

Her şeyden evvel, cevabı merak edilen soru ise şudur: nedir “araf” ? Araf, bazı din ve inançların ahiret kavramlarında yer alan, kötüler ve iyilerin nihai ahiret mekanları arasında olduğuna inanılan yerdir. Elif Şafak da, dünyadaki “gerçek” arafta takılı kalmış Ömer ‘in ve onun gibi mekânsal olmasa da, ruhsal olarak yabancılık yaşayan arkadaşlarının hayatından bahsediyor bu romanında. Ömer, Boston ‘da yaşayan, İstanbul ‘lu bir doktora öğrencisi. Lâkin başka bir memlekete ayak uydurma sürecinde, eksilenleriyle yaşamaya çalışan bir yabancı her şeyden önce.

Bazen bir nokta, bazen bir harf ya da vurgu. Yabancının isminin basına gelenler pismis tavugun olmasa da, pismis ıspanagın basına gelenlere benzer. Ana malzemeye yeni bir tat eklenmistir eklenmesine de, kalıpta gözle görülür bir çekme olmustur bu arada. Yabancı iste ilk bu fireyi vermeyi ögrenir. Yabancı bir ülkede yasamanın birinci icabı, insanın en asina oldugu seye; ismine yabancılasmasıdır.

Bu yabancılaşma ve arafta kalma durumu, sadece Ömer ‘in değil, aynı zamanda diğer arkadaşlarının da başına gelmiş bir hâldir aslında. Sonuç olarak Araf, gerek ruhsal, gerekse mekânsal olarak tam mânâsıyla bir arada kalmışlığın romanıdır. Bu sebeple, tüm bu farklılıklarına rağmen bir eşikte, bir arafta buluşmuştur bu farklı kişilikler de romanda. Elif Şafak da, Mesnevi’den alıntı yaptığı bir kısımla özetler bunu:

Bir hakim dedi ki: Yazıda bir kargayla bir leylegin beraber uçtugunu, beraber yemlendigini gördüm. Sasırdım kaldım: derken aralarındaki birlik nedir, onu bulayım diye hallerine dikkat ettim. Saskın bir halde yaklastım. Baktım, gördüm ki ikisi de topaldı.

“Bir kuşun, kendi cinsinden olmayan bir kuşla uçmasının, yayılmasının sebebi” Mevlânâ, Mesnevi II.Cilt

Ayrıca tüm bu yabancılaşmanın üzerine, öyle bir cümle geçiyor ki kitapta, etkilenmemek elde değil: “Taşların seni tanıdığı memleket, insanların seni tanıdığı memleketten iyidir.”

Okuması keyifli, akıcı ve en azından her kitap kadar okuyucusuna katkı sağlayıcı bir roman.

Okuduğum Kitaplar 1: Araf is a post from: Mehmet Aktuğ

Hepimiz dostlarımızı dinliyoruz, dertlerine ortak oluyoruz, sevinçlerini alıp ikiye katlayıp beraber paylaşıyoruz. Mutlu oluyoruz, gülüp eğleniyoruz. Peki, bunca özveriyi dostunuz için değil de, bir kez olsun kendiniz için yaptığınız oldu mu? Gerçekten büyük bir merakla, kendinizi karşınıza alıp, ne derdi olduğunu, nelerden korktuğunu, kimleri gerçekten sevdiğini, kimleri gerçekten sevmediğini ve gelecek hayallerini… Bunlar hakkında ufak da olsa bir soru sordunuz mu karşınızdaki “kendiniz”e?

Ben artık sormaya karar verdim. Çünkü, insanın gerçek anlamda “kim” olduğunu anlayabilmesi için, kendisiyle, en az dostları ve ailesiyle olduğu kadar samimi ve en az azılı bir düşmanı kadar acımasızca konuşması gerekir. İnsan ancak bu sayede kendini tanıyabilir, artılarını ve eksilerini açıkça görebilir. İşte tüm bunları göz önünde bulundurarak günlük tutmaya başladım. Ve inanır mısınız, insanı bu kadar rahatlatan bir eylem olacağını kesinlikle tahmin etmiyordum.

Tabi ki her ne kadar kağıt kalemle olduğu kadar keyifli olmasa da, bilgisayarda günlük tutmak da bir o kadar keyifli ve aynı zamanda her yerden ulaşılabilir oluyor. Bu sebeple, bir arkadaşım vasıtasıyla öğrendiğim Penzu isimli internet sitesini kullanıyorum. Penzu, günlük tutmanın sıkıcı ve uğraştırıcı yanlarını minimize ederek, bu işi daha kolay ve keyifli bir hale getiriyor. Siz de günlük tutmak ve kendinizi daha yakından tanımak istiyorsanız, Penzu.com ‘u ziyaret edin.

Kendinle Konuşabilmenin En Kolay Yolu: Günlük Tutmak is a post from: Mehmet Aktuğ

Öncelikle, konuşmacımız Miray Akdağ Uluç hakkında kısaca bilgi vermek istiyorum. Miray Hanım ‘ın kariyeri, aslında oldukça geçmiş zamanlarda -daha öğrenciyken- disiplini ve kaliteli haber anlayışıyla tanınan Hulki Cevizoğlu ‘nun yanında başlamış. Sonrasında sırasıyla, üniversitemizin gazetesi olan Bilkent News ‘da muhabirlik, ATV ‘de program asistanlığı, Radyo Atılım ‘da haber sunuculuğu, CNN Türk ‘de de program asistanlığı yapmış. Daha sonrasında, üstün iletişim yeteneği ve sıcakkanlılığının da yardımıyla yaptığı başvurulardan aldığı sonuçlar doğrultusunda CNN International ‘da Dış Haberler departmanında stajyer editörlük yapmış. Tüm bu çalışma hayatına daha üniversiteden mezun olmadan başlamış olan Miray Hanım, mezun olduktan sonra, çok istediği London School of Economics and Political Science ‘da yüksek lisansını da yaptıktan sonra, tam zamanlı profesyonel kariyerine TRT  ’de spiker olarak başlamış ve 2007 ‘de de, şu anda siyasi muhabir olarak görev yaptığı NTV ‘de başlamıştır.

Konuşmacımızı da kısaca tanıdığımıza göre, seminer hakkındaki izlenimlerime ve notlarıma geçebilirim. Miray Hanım ‘ın da kariyerinde gördüğümüz üzere, medya sektöründe çalışmak, oldukça özveri ve sabır isteyen bir durum. Kendisi de siyasi muhabir olarak yaşadığı zorluklardan bahsetti. Özellikle, siyasi prosedürlere uygun, herkesi memnun edecek haberin ne kadar zorlu bir süreçten geçerek hazırlandığını anladım. Gerçi, sektörün dışında kalan bizlere her ne kadar zorlu bir meslek olarak görülse de, Miray Hanım gibi sosyal ve iletişim yetenekleri kuvvetli insanlar için oldukça keyifli bir meslek halini alabiliyor habercilik. Çünkü, meslekten ziyade, hayat tarzınızı yaşayabileceğiniz, heyecan düzeyi her daim üst düzeyde olan bir konumda olabiliyorsunuz. Miray Hanım ‘ın da verdiği bir örnek üzerinden gidiyorum; gecenin bir vaktinde, telefonunuz çaldığında, gerçekten her şeyi bir yana bırakıp haber peşinde koşacak kadar aşkla ve tutkuyla bağlı olmanız gerek bu mesleğe. Bir diğer deyişle, medya sektöründe çalışmanın, akademik olarak spesifik bir alt yapı istemese de, kişisel gelişime ve üst düzey iletişim seviyelerine de bir o kadar bağlantılı olduğunu anladım.

Tez canlı bir insan olarak da, medya sektörüyle alakalı en çok hoşuma giden kısım, işlerin normal koşullara oranla çok daha hızlı hallediliyor olması. Miray Hanım ‘ın verdiği örnek üzerinden gidecek olursam; çok sıradan bir güne başladığınızı düşünürken, bir anda gelen bir haberle, yine haber yakalamak için ertesi gün ülke dışına çıkabilecek kadar hızlı hallolabilen prosedürler, beni gerçekten etkiledi.

Bu seminere gitme fırsatı bulamamış olan arkadaşlarıma da en önemli tavsiyem bu şekilde; eğer gerçekten iletişim yeteneğinize güveniyorsanız, bu mesleğe tutkuyla bağlıysanız ve durmadan değişen -hiç bir zaman rutin olmayan- bir hayata sahip olmak istiyorsanız, gündemi değiştirmek Miray Hanım gibi, sizin de elinizde. Kolay gelsin.

Üniversitemde katıldığım pek çok seminer arasında  en ilgimi çeken konuşmalardan birini yapmış olan Miray Hanım’a ve böyle bir semineri üniversitemizde düzenledikleri için Bilkent Üniversitesi Kariyer Merkezi ‘ne teşekkür ediyorum.

Medya Konulu Seminer İzlenimlerim is a post from: Mehmet Aktuğ

Öncelikle P&G ‘den de bahsetmekte yarar var. P&G, tam adıyla Procter&Gamble tüm dünya çapında yaklaşık 10.000 çalışana sahip, günlük hayatta kullanılan neredeyse bir çok ürünün üretimini gerçekleştiren bir şirket. Hepimizin bildiği ve kullandığı Alo, Pantene, Orkid, Prima, Blendax, İpana, Gillette gibi markalar ve bunların dışında da, kullandığımız bir çok hijyen ve kişisel bakım ürünü P&G tarafından üretilmektedir.. P&G Gebze ‘den bahsedecek olursak, tüm dünya çapında var olan üretim tesislerinden sadece bir tanesi. Pazardaki faaliyetlerine de bakacak olursak, Türkiye pazarına 1987 yılında giren P&G, etkinlik alanını 1998’den bu yana 70 milyonu aşkın tüketicisiyle çok hızlı gelişen bir pazar olan Kafkasya ve Orta Asya Cumhuriyetleri’ni kapsayacak şekilde genişleterek bölgesel bir merkez fonksiyonu üstlenmiş konumda. P&G Türkiye yaklaşık 900 çalışanıyla bugün, CEEMEA (Orta ve Doğu Avrupa, Ortadoğu, Afrika) bölgesinde P&G’nin doğrudan faaliyette bulunduğu toplam 52 ülke arasında 3. ve P&G Global alt şirketler sıralamasında da 13. sırada yer alıyor.

Pazardaki payın çok büyük bir kısmının sahibi olan ve üretim hacminin bu kadar geniş olduğu bir şirkette aktif rol almanın ne kadar özveri ve sabır gerektiren bir iş olduğunu da göstermiş oldu Çiğdem Hanım bizlere. İş hayatında, özellikle üretim sektöründe bulunan bir şirkette, her zaman bahsi geçen yüksek temponun somut olarak videolu örneklerini göstererek konu hakkında daha kaliteli bilgilere sahip olmamızı sağladı. Bunca yoğun tempoya ve aktif çalışma yaşamına rağmen Çiğdem Hanım ‘ın pozitif enerjisi ve işine bağlılığı açıkcası beni çok etkiledi.

Sektörde bu kadar önemli bir role sahip olan böyle büyük bir firmanın, ne kadar üretim hacmi olduğunu tahmin etmemizde Çiğdem Hanım ‘ın verdiği örnekler oldukça etkili oldu. Sadece Gebze fabrikasında, yaklaşık 1 dakikada üretilen deterjanın 4 kişilik standart bir ailenin ömrü boyunca yeteceği kullanıma, 1 dakikada üretilen bebek bezi miktarının ise, bir bebeğin tüm kullanımına yetecek düzeyde olduğunu söyledi.

Bu seminerin katkılarından bahsetmek istiyorum. Öncelikle, açıkcası tüm sektörlerin ve pazarın kalbi olan üretim sektörünün ne kadar detaylı ve sorunlara açık bir sektör olsa da, insanı asla yaşlandırmayan ve her gün yeni bir bilgi öğrenmeyi sağlayan bir nevi okul olduğunu farkettim. Zaten konuşmanın sonunda da, Çiğdem Hanım ‘ın bu enerjisini üretim sektöründe yetişmiş ve bundan oldukça keyif alan birisi olmasına bağladım.

Ayrıca, P&G  ’de çalışmak ya da staj imkanı sağlayabilmek için bir fırsat hakkında da bilgi verdi Çiğdem Hanım bizlere. Bir 1. sınıf öğrencisi olarak her ne kadar kapsama dahil olmasam da, Özellikle 3. ve 4. sınıf öğrencileri için oldukça ilgi çekici ve geliştirici bir organizasyon olduğunu söyleyebilirim. Bir çok farklı ad altındaki seminerleri sayesinde uluslararası konumda da kendinizi geliştirebileceğiniz P&G Business School hakkında detaylara buradan ulaşabilirsiniz.

Bilkent Üniversitesi’nde katıldığım pek çok seminer arasında  en ilgimi çeken konuşmalardan birini yapmış olan Çiğdem Hanım’a ve Bilkent Üniversitesi Kariyer Merkezi ‘ne böyle bir semineri üniversitemize getirdikleri için teşekkür ediyorum.

Üretim Konulu Seminer Notlarım is a post from: Mehmet Aktuğ

Kardeşim Berker ‘le birlikte olması sanırım bu gezinin en eğlenceli kısmı olsa gerek. Vapurdaki “sanatçılar”dan da bahsetmeden geçmek ayıp olur. Aslında onları merakla ve keyifle izleyen kitle gibi benim de aklımda kim olduklarına dair ciddi soru işaretleri kalmış olsa da, kendilerine özgü bu tarzlarını darbuka, tef ve kanunlarla ifade ederek güzel bir müzik ziyafeti çektirdiler bize.

Bu keyifli yolculuktan sonra “Büyükada”ya vardığımda, huzurun tam anlamıyla manasını kavradım sanıyorum. Yoğun, karışık ve bir o kadar da güvensiz İstanbul ‘un dibinde, cennetten bir köşeydi resmen. Kelimelerle ifade etmenin zor olduğu yerlerden biridir heralde. Böyle durumlarda, diller tutulur, fotoğraflar konuşturulur. Sonsuza dek burada yaşamanın hayalleri kurulur.

Sonra karşına çıkan ilk sevimli evi gözüne kestirirsin, fotoğrafını çekmekle yetinip bisikletinle yoluna devam edersin.

Tekrar görüşene kadar hoşçakal sevimli ev. Bir gün benim olacaksın (6)

Adalar vapurundan sevgilerle is a post from: Mehmet Aktuğ

Ders çalışmayı erteleme seanslarından birinde, yine ne dinlesem diye siteden siteye gezerken twitter’a bir danışayım dedim. Çünkü malum Grooveshark ‘ın en popüler şarkıları, fizy ‘nin mood’larını dinledikten sonra, sanki her çeşidi ve her alternatifi görmüşsünüz ve onlardan sıkılmışsınız gibi hissediyorsunuz. Bir arkadaşımın önerisi üzerine de bu şarkıyı dinledim, farklı müzik tarzlarına pek açık olmayan bir insan olmama rağmen çok beğendim, paylaşıyım dedim. Keyifli dinlemeler

Tam şarkı kalmadı derken.. is a post from: Mehmet Aktuğ